''Altı yıl nereye gitti bilmiyorum ...''dedi.
Mutfak kahve kokuyordu.Beyaz düz bir fincana kahve kahve koydum.Mutfak penceresinden karşıdaki apartmanlara amaçsız ve boş bir bakış attı. Her defasında hayretle geçen yılları sayıyorduk. İlkinde bir yıl nasılda geçti vayy be demiştik.Derken altı yıl oluverdi hiç birşey anlamadan,hesaplamadan.Oununla tanışalı tam altı yıl olmuştu.
Zamanın bizden alıp götürdüklerine hayıflandık durduk.Sonra onu hatırlattı bana sanki unutmuşum gibi...
Halbuki bilmeliydi onu unutmadığımı defter arasında sakladıgım fotografları,ayrılırkan göz yaşımı sildiğim peçeteyi,ona hiç ama hiç göndermediğim mektupları.Benden nefret etmesine neden olan o yılları, yani onsekiz yaşımı,masumiyeti,aptallığımı,kaçışımı...
Bazen hiçbirşey göründüğü ya da yaşandığı gibi degildir.Ya da öngördüğün gibi...
Yıllar geçti, boş hevesler bir kenara bırakıldı ve hala o mektuplar gönderilmedi kim bilir belkide hiçbir zaman asıl sahibine kavuşamayacaklar...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder