Bana ne yaptın???

Sessiz,yorgun,ağır,göz kapaklarım kapanıyor yine... Yine... Yıkık, dökük bu şehrin duvarları birer birer üstüme yıkılıyor yine... Yine... Kuş sürüleri terk ederken bu şehri ardında yoksul ve kimsesiz çocuk gibi bir yalnızlığı üstüme sürüklüyor yine... Yine...Sözler hep yalan! Yeminleri unut! Bir veda bir sebepsiz tokat gibi çarpıyor yine... Yüzüme... Şarkılar yalan! Duyduklarını unut! Bir hikaye rüzgarın ellerinde savruluyor yine...Yine! Kestim!
Akıttım! Damarlarımdaki kanımda akan o kirli siyah yalanları! Olmadı! Sildim! Çıkardım! Yüzümden kazıdım yüzüme çizdiğin o siyah derin yazıları! Olmadı! Kustum! Tükürdüm içimde senden kalan o keskin o acıtan hatıraları! Olmadı! Söktün Defalarca diktim o küçük ellerinle açtığın ve sızlayan bütün yaralarımı! Olmadı! Bana ne yaptın... Ne yaptın... Ne yaptın... Ne yaptın çocuk! Niye yaptın... Niye yaptın... Niye yaptın çocuk! Göremiyorum,duyamıyorum artık dokunamıyorum çocuk! Anlatamıyorum anlatamıyorum artık ağlayamıyorum çocuk! İnanmıyorum inanmıyorum artık inanmıyorum çocuk! Bilmiyorum bilmiyorum artık sevemiyorum çocuk! Ne yağmur,ne kar, ne yüzüme vuran rüzgar, canımı yakan acıtan sonbahar, daha dinmedi çocuk! Seni silmedi çocuk! Alev alev yanan kirpiklerinden saçılan kıvılcımlarınla başlayan bu yangın daha sönmedi çocuk!

Sönemedi çocuk! Bu viran şehirde, bu viran hikaye henüz bitmedi! Bitmedi bitmedi bitmedi çocuk!

Standart

 - Nasılsın ?
 - İyiyim.
 - Nasıl gidiyor ?
 - Çalışıyorum.
 -  Hımm...
 - Başka neler yapıyorsun ?
 - Çalışıyorum.
 - Anlıyorum.

Huzur'un yeni tanımı...

Huzur büyük bir yelpaze, kimine göre bir yaprak, kimine göre sevgilinin dizlerine konulan baş, bazen uzun bir sessizlik, ya da bir mekan...
Bu günlerde kendi huzurumu arar oldum.Buldum da bulduğum yerde kalabilsem...Uzun uzun vakit geçirebilsem,beni bırakmasa tutsa sımsıkı ellerimden.Ben burdayım diyebilse bir konuşabilse...belkide masmavi koylarıyla bana sesleniyor ama ben öyle yara almışımki sagır olmuşum,elini uzatmış kör olmuşum göremiyorum...

Sessiz

Hiçlik esir alır mı insanı böyle çaresizce.Yalnızlığın en dibi...

sonbahar

sevdiğim şeyler sorulduğunda verdiğim ilk üç cevaptan  biridir ''sonbahar''...her defasında benim için anlamını açıklarım.benim mevsimim demekle başlarım konuşmaya,sonrasında sonbaharda doğduğumdan bahsederek devam ederim.havanın nasılda bana huzur verdiğinden,yağmurdan,rüzgarlardan,herşeyin nasılda değişim içinde oldugundan.Yaşadıgıma inanmamı saglar.
yeni kararlara açıktır,yeni başlangıçlara, aslında yeni olan herşeye açıktır...
uzun uzun izlerim yeşilin renk degiştirmesini.Hüzünlüdür sonbahar,en çok ona yakışır,en çok onda asil durur...

Sadece...

Uzun bi yol,adımlarımsa küçük
Geçicek deyip üflediğim yaralarımsa hep benimle...
Gidiyorum artık neresi olursa
Yorulana dek.

Korkak...

Hiç böyle korktuğumu anımsamıyorum...Elim ayağım titredi resmen,telefon elimden düşecek gibi oldu konuşamadım beynimde binlerce soru aynı anda hareket etmeye beni duvardan duvara vurmaya başladı.Kekeledim...
Doğru mu yapıyorum kaçmakla bilmiyorum...